ఆర్ఎస్ఎస్ సిద్ధాంతాలకు అనుగుణంగానే ‘సర్’ నిర్వహిస్తున్నారా?

ముస్లింలు హిందూ సంస్కృతికి విధేయత చూపకపోతే, వారిని దేశ పౌరులుగా గుర్తించకూడదని రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ ప్రముఖ నాయకుడు ఎం.ఎస్. గోల్వాల్కర్ కూడా అన్నారని ఆయన ప్రస్తావించారు.

గోల్వాల్కర్ రాసిన బంచ్ ఆఫ్ థాట్స్, వాజపేయ్ రచనల్లోని కొన్ని భాగాలను తొలగించారని, వాటిని ఇప్పుడు ఆర్ఎస్ఎస్ తో సంబంధం లేనివాటిగా చిత్రీకరిస్తున్నారని కూడా ఆయన అన్నారు.

వాజ్‌పేయి వ్యాసాలు ఆర్కైవ్‌ల నుంచి తొలగించబడలేదని అన్వేష్ సత్పతి కనుగొన్నారని పేర్కొన్నారు. "'మితవాది' అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి" రాసిన ఒక పుస్తకం/ప్రచురణ చిత్రాలను ఆయన ఎక్స్ లో పోస్ట్ చేశారు, అందులో ఆయన ముస్లింలతో వ్యవహరించడానికి 3 మార్గాలు ఉన్నాయని సూచిస్తున్నారు.

'తిరస్కార్' (బహిష్కరణ), 'పురస్కార్' (బుజ్జగింపు), 'పరిష్కార్' ('సంస్కారం' నేర్పి వారిని తుడిచివేయడం). సత్పతితో సంభాషణ నన్ను ఆర్‌ఎస్‌ఎస్ అధికారిక పత్రిక అయిన 'ఆర్గనైజర్' ఆన్‌లైన్ లింక్‌కు దారితీసింది. అది, "సంఘ్ (RSS) నా ఆత్మ" అనే ఆయన ఉటంకింపుతో శీర్షికగా ఉన్న వాజ్‌పేయి వ్యాసానికి సంబంధించిన లింక్.. ఆ మహనీయుని ఆరవ వర్ధంతి సందర్భంగా 2024 ఆగస్టు 16న అది పునఃప్రచురించబడింది. ఆ వ్యాసం "RSSతో ఆయనకున్న అనుబంధం, ఆయనకు సంఘ్ ఎందుకు నచ్చింది" అనే అంశంపై కేంద్రీకృతమై ఉన్నప్పటికీ, ముస్లింల పట్ల ఆయనకున్న అభిప్రాయాలు, వారిని ఎలా చూడాలనే దానిపై ఒక ముఖ్యమైన విభాగాన్ని రాసుకొచ్చారు.

ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌లోకి తాను ఎలా ఆకర్షితుడయ్యాడో ప్రాథమికంగా వివరించిన వాజ్‌పేయి, ఆ సంస్థ కు "రెండు విధాల" కర్తవ్యాన్ని లేదా లక్ష్యాన్ని రూపొందించారు. అందులో మొదటిది, "హిందువులను సంఘటితం చేయడం.

కులం, ఇతర కృత్రిమ భేదాలకు అతీతంగా, ఐక్యంగా ఉండే ఒక బలమైన హిందూ సమాజాన్ని నిర్మించడం" అని ఆయన అన్నారు. ఆర్‌ఎస్‌ఎస్ రెండవ ఉద్దేశ్యం, "ముస్లింలు, క్రైస్తవుల వంటి హిందూయేతరులను ప్రధాన స్రవంతిలో విలీనం చేయడం" అని వాజ్‌పేయి కొనసాగించారు. "వారు తమ సొంత నమ్మకాలకు అనుగుణంగా మతాన్ని అనుసరించవచ్చు... కానీ ఈ దేశాన్ని వారు మాతృభూమిగా చూడాలి. ఈ దేశం పట్ల వారికి దేశభక్తి భావన ఉండాలి..." అని కూడా ఆయన అన్నారు.

హిందువులు కాని ఒక వర్గం ప్రజలను "విలీనం" చేయాలనే ఉద్దేశం సమస్యాత్మకమైనది. సంఘ్ పరివార్, దాని మద్దతుదారులు చేస్తున్నట్లుగా, దేశాన్ని మాతృభూమిగా లేదా దేవతగా పరిగణించాలని డిమాండ్ చేయడం కూడా అసమంజసమైన డిమాండ్.

వందేమాతరం విషయంలో తలెత్తిన 'సమస్య'కు ఇదే మూల కారణం. ముస్లింలు దేశాన్ని ఒక దేవతగా భావించాలని డిమాండ్ చేయడం తగదని మహాత్మా గాంధీ, రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ కూడా ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తం చేశారు. పార్టీ కార్యక్రమాలలో, స్వతంత్ర భారతదేశంలో కూడా బంకించంద్ర చటోపాధ్యాయ గీతంలోని మొదటి పేరాను మాత్రమే ఉపయోగించాలన్న కాంగ్రెస్ నిర్ణయాన్ని వారిద్దరూ సమర్థించారు.

ఈ నిర్ణయాన్ని 2026 ఫిబ్రవరిలో ప్రస్తుత కేంద్ర ప్రభుత్వం రద్దు చేసింది. దీనితో ముస్లిం పౌరులు దేశాన్ని ఒక దైవిక రూపంలో అంగీకరించడం తప్పనిసరి అయ్యింది. ఈ ఆదేశం వారి విశ్వాసాన్ని ఉల్లంఘిస్తుంది.

అంతేకాకుండా, ఆర్‌ఎస్‌ఎస్ రెండవ లక్ష్యంలోని ఒక భాగాన్ని వాజ్‌పేయి పునర్నిర్వచించి, హిందూయేతరులు "దేశభక్తి భావనను కలిగి ఉండాలి" అనే ఆకాంక్షగా పేర్కొన్నారు. ఇది కూడా ఒక సంక్లిష్టమైన డిమాండ్. ఒక వ్యక్తిలోని దేశభక్తి భావనను కొలవగలమా? అంతేకాకుండా, ఒక వ్యక్తి దేశభక్తుడా కాదా అని ఎవరు నిర్ణయిస్తారు – ప్రభుత్వమా లేక అరాచక ముఠానా?

అయితే, దేశంలోని ప్రతి పౌరుడు భారతదేశాన్ని తన దేశంగా భావించాలని చెప్పడం సమంజసం. కానీ, దీనికి విరుద్ధమైన ఆధారాలు ఉంటే తప్ప, సమకాలీన భారతదేశంలో అరాచక మూకలు తరచుగా డిమాండ్ చేస్తున్నట్లుగా, ఏ సందర్భంలోనూ ఏ హిందూయేతరుడిని వారి దేశభక్తిని "నిరూపించుకోమని" అడగకూడదు.

వాజ్‌పేయి వ్యాసం వాస్తవానికి మే 1995లో ఆర్గనైజర్‌లో "ది సంఘ్ ఈజ్ మై సోల్" పేరుతో వ్రాసి ప్రచురణ అయింది. ఆ వ్యాసంలో, వాజ్‌పేయి "ప్రపంచాన్ని 'దారుల్ హరబ్' (యుద్ధ నిలయం) 'దారుల్ ఇస్లాం' (ఇస్లాం నిలయం)గా ఇస్లాం విభజించడం" అనే అంశాన్ని కూడా లేవనెత్తారు. ఇటువంటి మతపరమైన వర్గీకరణ స్థానిక సమైక్యతకు భావోద్వేగ, రాజకీయ అవరోధాన్ని సృష్టిస్తుందని ఆయన వాదించారు.

ఇస్లాంలో ఇటువంటి వర్గీకరణ ఖురాన్‌లో గానీ, హదీసులలో గానీ ఎక్కడా కనిపించదనే విషయాన్ని వాజ్‌పేయి తన వాదనలో పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు. ఈ ద్వంద్వ విభజన తరువాత కాలంలో సృష్టించబడింది.

సనాతన ఇస్లాంలోని కొన్ని ప్రాథమిక, మతపరమైన వర్గీకరణలు, లౌకిక భారతదేశం హిందూ రాజ్యం రెండింటిలోనూ ముస్లింల స్థానిక సమైక్యతకు భావోద్వేగ, రాజకీయ అవరోధాన్ని సృష్టించాయని సూచించడానికి వాజ్‌పేయి వాటిని ప్రస్తావించారు.

వాజ్‌పేయి ఇస్లాంలో ప్రపంచ వర్గీకరణను నలుపు-తెలుపు పదాలలో చిత్రించారు. అయితే చాలా మంది వేదాంతవేత్తలు ఒక రాజ్యాన్ని దాని పాలకుడి మతం ఆధారంగా కాకుండా, భద్రత, మత స్వేచ్ఛ ఆధారంగా వర్గీకరించారు. ముస్లింలు మసీదులను స్థాపించడంతో సహా తమ విశ్వాసాన్ని బహిరంగంగా ఆచరించవచ్చా? అదనంగా, వాజ్‌పేయి పేర్కొన్న రెండు రాజ్య వర్గాలతో పాటు, ఇస్లామిక్ న్యాయవేత్తలు ముస్లిమేతర రాజ్యాలు ముస్లిం రాజ్యాలతో శాంతియుత దౌత్య, వాణిజ్య సంబంధాలను కొనసాగించే ఇతర దేశాల వర్గాలను కూడా సిద్ధాంతీకరించారు.

ముస్లింలను 'చూడటానికి' మూడు మార్గాలు భారత్ లో ముస్లింల ఉనికితో ఒక "సమస్య" ఉందని వాదించిన వాజ్‌పేయి వారిని "చూడటానికి" మూడు మార్గాలు ఉన్నాయని ప్రతిపాదించారు. తిరస్కార్, పురస్కార్, పరిస్కార్ (దూరం చేయడం లేదా తిరస్కరించడం, గౌరవించడం లేదా సత్కరించడం, శుద్ధి చేయడం లేదా సంస్కరించడం).

ముస్లింలను వాస్తవంగా జాతీయ బహిష్కృతులుగా ముద్ర వేయడమే కాకుండా, 2001 డిసెంబర్‌లో చేసిన ఒక ప్రసంగంలో వాజ్‌పేయి, "విదేశీ శక్తితో వారి గత అనుబంధం" కారణంగా "జాతీయవాద అభివృద్ధికి" ముస్లింల "గణనీయమైన సహకారం" "అందించడం లేదని" అన్నారు.

వాజ్‌పేయి ఇంకా కాస్త వివరిస్తూ, ముస్లింలు "తాము భారతీయ సమాజం నుంచి భిన్నమని నిరూపించుకునే ఉద్దేశ్యంతో విభిన్న జీవనశైలిని, విభిన్న సంప్రదాయాలను, ఆచారాలను" అవలంబించారని అన్నారు. అందువల్ల, ముస్లింలు ప్రధానంగా దేశద్రోహులు, ఎందుకంటే "వారు రామకృష్ణులను తమ పూర్వీకులుగా అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా లేరు." అన్నారు.

ఈ మాటలు, తాను ఒక మృదువైఖరిని అనే ఆయన స్వీయ ప్రచార ప్రతిబింబానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉన్నాయి. ముస్లింల పట్ల మూడు విభిన్నమైన, సంస్కృత ఆధారిత ఎత్తుగడలతో వ్యవహరించడానికి వాజ్‌పేయి రూపొందించిన విధానం, వాస్తవానికి 1968 ఆరంభంలో తన అకాల, మర్మమైన మరణానికి కొన్ని నెలల ముందు దీన్ దయాళ్ ఉపాధ్యాయ ప్రతిపాదించిన ప్రసిద్ధ రాజకీయ సూత్రానికి ఒక "విస్తరణ" వంటిది.

శ్యామా ప్రసాద్ ముఖర్జీ మరణానంతరం జనసంఘ్‌లో నిస్సందేహంగా అత్యున్నత నాయకుడైన ఉపాధ్యాయ, 1967 డిసెంబర్‌లో కోజికోడ్‌లో (అప్పటి కాలికట్) తన అధ్యక్షోపన్యాసంలో ఒక ప్రతిపాదన చేశారు. ఆ ప్రతిపాదననే వాజ్‌పేయి తన ప్రసంగాలు, రచనల ద్వారా ప్రతిధ్వనింపజేసి, అభివృద్ధి చేసి, ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు. ఆర్గనైజర్‌లో పైన పేర్కొన్న వ్యాసంలో కూడా ఇదే ప్రస్తావన ఉంది.

గత శతాబ్ద కాలంగా సంఘ్ పరివార్‌లో ఉన్న సైద్ధాంతిక కొనసాగింపును, దాని రెండవ, అత్యంత సుదీర్ఘకాలం పనిచేసిన సర్సంఘచాలక్ ఎం.ఎస్. గోల్వాల్కర్ వాదనను గుర్తు చేసుకోవడం ద్వారా అంచనా వేయవచ్చు.

'వి ఆర్ అవర్ నేషన్‌హుడ్ డిఫైన్డ్' అనే పుస్తకంలోని ఒక వ్యాసంలో ఆయన ఇలా రాశారు. “హిందూస్థాన్‌లోని విదేశీ జాతులు హిందూ సంస్కృతిని, భాషను స్వీకరించాలి, హిందూ మతాన్ని గౌరవించడం, పూజించడం నేర్చుకోవాలి, హిందూ జాతి- సంస్కృతి, అంటే హిందూ దేశం కీర్తిని తప్ప మరే ఇతర ఆలోచనలను కలిగి ఉండకూడదు.

హిందూ జాతిలో విలీనం కావడానికి వారి ప్రత్యేక ఉనికిని కోల్పోవాలి, లేదా దేశంలో పూర్తిగా హిందూ దేశానికి లోబడి, ఏమీ కోరకుండా, ఎటువంటి ప్రత్యేక హక్కులకు అర్హత లేకుండా, మరీ ముఖ్యంగా ఎటువంటి ప్రాధాన్యతా ప్రవర్తనకు, కనీసం పౌర హక్కులకు కూడా అర్హులు కారు.” వాజ్‌పేయి, ఆయనకు ముందు ఉపాధ్యాయ, ముస్లింలతో వ్యవహరించడానికి మూడు మార్గాలను వివరించినప్పుడు, వారు కేవలం గోల్వాల్కర్ సైద్ధాంతిక "బాటన్‌"ను ముందుకు తీసుకువెళ్తున్నారు.

ముస్లింలు హిందూ సంస్కృతిలో "విలీనం" కావడానికి అంగీకరించనంత వరకు, వారు పౌర హక్కులను కోరలేరు. అయితే, కథ అంతటితో ముగియలేదు. 2016 సెప్టెంబర్‌లో, యాదృచ్ఛికంగా కాకుండా కోజికోడ్‌లోనే జరిగిన బీజేపీ జాతీయ కార్యవర్గ సమావేశంలో, ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ పండిట్ దీన్‌దయాళ్ ఉపాధ్యాయ జన్మ శతాబ్ది ఉత్సవాలను లాంఛనంగా ప్రారంభించారు.

ప్రతినిధులను ఉద్దేశించి చేసిన తన ప్రసంగంలో, ఆయన ముస్లింల గురించి జనసంఘ్ నాయకుడు చెప్పిన మాటలను గుర్తుచేసుకున్నారు. తన నాయకత్వంలోని ప్రభుత్వం పార్టీ, ఉపాధ్యాయ నిర్దేశించిన మార్గానికి కట్టుబడి ఉంటాయని ఆయన ప్రతిజ్ఞ చేశారు. బుజ్జగింపులు, బహిష్కరణలు లేకుండా, కేవలం ముస్లింల సమీకరణ లేదా విలీనం మాత్రమే వారి మార్గం. ఆయన జీవిత చరిత్ర కోసం నేను ఇంటర్వ్యూ చేస్తున్నప్పుడు అడిగిన ఒక ప్రశ్నకు ఆయన ఇచ్చిన సమాధానాన్ని ఇక్కడ గుర్తుచేసుకోవడం కూడా సముచితం.

మోదీకి ఇష్టమున్నా లేకపోయినా, గుజరాత్ జనాభాలో దాదాపు 9 శాతం ముస్లింలు ఉన్నందున, ఆయన వారితో ఒక 'ఒప్పందం' కుదుర్చుకున్నారు. మరి అలాంటప్పుడు వారితో ఎలా వ్యవహరించాలని ఆయన ప్రతిపాదించారు? ఆయన సమాధానం పరోక్షంగా ఉంది. ముస్లింలు లేదా క్రైస్తవులు తమ విశ్వాసాన్ని అనుసరించడంలో ఆయనకు ఎలాంటి "సమస్య" లేదు, కానీ, ఇదే కీలకమైన విషయం, వారు మెజారిటీ ప్రజల సంస్కృతిని తమదిగా భావించాలి. వారు మెజారిటీ ప్రజల ఆదర్శాలను, ఋషులను తమవిగా స్వీకరించాలి.

మోదీని మరింత లోతుగా ప్రశ్నించగా, "ముస్లింలు శ్రీరాముడిని జాతీయ గుర్తింపుకు చిహ్నంగా, ప్రధాన తత్వంగా అంగీకరించాలి..." అనే అయోధ్య ఉద్యమ నాయకుల వాదనలో తప్పు ఏమీ లేదని మోదీ ప్రకటించారు.

ఇప్పుడు, ముస్లింల సమకాలీన వాస్తవాలు చూపిస్తున్నట్లుగా, వారి పట్ల, ముఖ్యంగా జాతీయ ప్రధాన స్రవంతిలో "విలీనం" కాని వారి పట్ల ప్రభుత్వ విధానాలు, గోల్వాల్కర్ కాలం నుంచి సంఘ్ పరివార్ నాయకులు ప్రతిపాదించిన దిశగా క్రమంగా పయనిస్తున్నాయి. ఇంతకు ముందు ఉదహరించిన అధ్యాయంలోని ఆయన చివరి సూక్తి రాజీపడనిది: "మనం ఒక పురాతన జాతి; మన దేశంలో నివసించడానికి ఎంచుకున్న విదేశీ జాతులతో, పురాతన జాతులు ఎలా వ్యవహరించాలో, ఎలా వ్యవహరిస్తున్నాయో, మనం కూడా అలాగే వ్యవహరిద్దాం."

(‘ది ఫెడరల్’ అని వైపులా నుంచి అభిప్రాయాలను గౌరవిస్తుంది. వ్యాసంలోని సమాచారం, అభిప్రాయాలు కేవలం రచయితకు సంబంధించినవి. అవి తప్పనిసరిగా ఫెడరల్ అభిప్రాయాలను ప్రతిబింబించవు)