ప్రతిరోజూ తాగునీటి శాంపిళ్లు చూడగలమా?
ప్రభుత్వ సేవల డిజిటల్కరణ, తాగునీరు, పరిశుభ్రత. మాటలు vs అమలు.
ప్రభుత్వ సేవలన్నింటినీ ‘మన మిత్ర’ వాట్సాప్ ద్వారా ఆన్లైన్లో అందుబాటులో ఉంచామని, దీనికి ప్రత్యేక యాప్ రూపొందించాలని ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు నాయుడు పదే పదే చెబుతున్నారు. ఆర్టీజీఎస్, క్షేత్రస్థాయి శాఖల పనితీరుపై సమీక్షించిన సీఎం, ప్రజలకు సేవలు అందించడంలో ఎలాంటి ఇబ్బందులు ఉండకూడదని స్పష్టం చేశారు.
తాగునీటి సరఫరాలో ప్రతి రోజూ శాంపిళ్లు తీసి నాణ్యత పరీక్షించాలని, కాలుష్యం ఉండకూడదని, అన్న క్యాంటీన్లను గ్రామీణ-పట్టణ ప్రాంతాల్లో సమానంగా నిర్వహించాలని, పరిసరాల శుభ్రతలో ప్రజల భాగస్వామ్యం పెంచాలని, జలధార కార్యక్రమం ఫలితాలు కనిపించేలా చర్యలు తీసుకోవాలని ముఖ్యమంత్రి ఆదేశాలు జారీ చేశారు. గంజాయి, మహిళలపై నేరాలు, ప్రభుత్వ భూముల రక్షణ, టెక్నాలజీ ఆధారిత పర్యవేక్షణ వంటి అంశాలపై కూడా ఆయన దృష్టి సారించారు.
మాటలు ఎంత దూరం, అమలు ఎంత దగ్గర?
ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు ఆదేశాలు సైద్ధాంతికంగా సరైనవే. ‘మన మిత్ర’ వాట్సాప్ సేవలు ఇప్పటికే లక్షలాది మంది వినియోగదారులను చేరుకున్నాయి. అయితే ప్రతి రోజూ తాగునీటి శాంపిళ్లు తీసి పరీక్షించే సత్తా ప్రభుత్వ యంత్రాంగానికి ఉందా? అనేది ప్రశ్నార్థకం. ఆంధ్రప్రదేశ్లో గతంలో శ్రీకాకుళం, ఉద్దానం వంటి ప్రాంతాల్లో ఫ్లోరైడ్, ఇతర కాలుష్యాల కారణంగా ఆరోగ్య సమస్యలు తీవ్రమయ్యాయి. ఇప్పటికీ అనేక గ్రామాల్లో నాణ్యమైన తాగునీరు సమస్యగా ఉంది.
ప్రతి ఇంటికీ తాగునీటి కుళాయి ఇవ్వాలనే లక్ష్యం జల్ జీవన్ మిషన్ కింద ఉంది. కానీ మునిసిపాలిటీలు, గ్రామాల్లో అమలు స్థాయి ఇంకా సంతృప్తికరంగా లేదు. ప్రైవేట్ ఏజెన్సీలు, ఎన్జీఓలపై ఆధారపడటం, అధికారులు-ఉద్యోగుల్లో జవాబుదారీతనం లోపం వంటి సమస్యలు దీర్ఘకాలంగా కొనసాగుతున్నాయి.
అన్న క్యాంటీన్లను గ్రామీణ ప్రాంతాలకు విస్తరించాలనే నిర్ణయం స్వాగతించదగ్గదే. కానీ నాణ్యత, స్థిరత్వం, ఖర్చు నిర్వహణలో గతంలో సమస్యలు ఎదురయ్యాయి. పరిసరాల శుభ్రత, జలధార కార్యక్రమం విషయంలో కూడా ‘మాటలు ఎక్కువ, ఫలితాలు తక్కువ’గా ఉండటం వాస్తవం.
ఎందుకు అమలు జరగడం లేదు?
అధికారులు, ఉద్యోగుల్లో జవాబుదారీతనం లోపం
నిధుల సమర్థవంతమైన వినియోగం లోపం
టెక్నాలజీ అమలులో ఆలస్యం, డేటా నాణ్యత సమస్యలు
రాజకీయ-పరిపాలనా సమన్వయం లోపం
ముఖ్యమంత్రి సూచించినట్లు టెక్నాలజీ, AI, రియల్ టైమ్ మానిటరింగ్ వ్యవస్థలు ఏర్పాటు చేసి, అధికారులపై కఠిన నిఘా ఉంటే మాత్రమే ఫలితాలు కనిపిస్తాయి. లేకపోతే ఇవి కూడా గతంలోని అనేక కార్యక్రమాల్లాగా మాటలకే పరిమితం అయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
ప్రజల భాగస్వామ్యం, స్థానిక స్థాయి అకౌంటబిలిటీ, నిరంతర పర్యవేక్షణ లేకుండా ఈ ఆదేశాలు కేవలం సమీక్షల్లోనే మిగిలిపోయే అవకాశం ఉందని రాజకీయ విశ్లేషకులు, సామాజిక కార్యకర్తలు అంటున్నారు. స్వర్ణాంధ్ర లక్ష్యం సాధించాలంటే మాటలు కాదు, అమలు కావాలి.
