ఒక కాలు అధికారంలో.. మరో కాలు ప్రతిపక్షంలో..

TVK చీఫ్ తమిళనాడు ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేయడంతో రాష్ట్ర రాజకీయాల్లో కొత్త దశ ప్రారంభమైంది. అయితే ఇది సాధారణ ప్రభుత్వ మార్పు కాదు. తమిళనాడులో ఇప్పటివరకు కనిపించని రాజకీయ నిర్మాణం ఇప్పుడు రూపుదిద్దుకుంది. బయటకు చూస్తే ఇది మైనారిటీ ప్రభుత్వం. కానీ లోపల చూస్తే ఇది ఒక సంక్లిష్ట రాజకీయ సమీకరణం.

విజయ్ నేతృత్వంలోని Tamilaga Vettri Kazhagam ప్రభుత్వానికి ప్రత్యక్ష మెజారిటీ లేకపోయినా, డీఎంకే కూటమిలో కొనసాగుతున్న కొన్ని పార్టీలు బయట నుంచి మద్దతు ఇవ్వడం ద్వారా అధికారంలో నిలబెట్టాయి. ఇదే ఇప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా చర్చనీయాంశమైంది.

కేవలం బయటి నుంచి మద్దతు..

సాధారణంగా భారత రాజకీయాల్లో బయట మద్దతు ఇచ్చే పార్టీలు తటస్థంగా ఉంటాయి. అవి అధికార కూటమిలో గానీ, ప్రధాన ప్రతిపక్ష కూటమిలో గానీ భాగం కావు. కానీ తమిళనాడులో పరిస్థితి పూర్తి భిన్నంగా ఉంది.

సీపీఐ, సీపీఐ(ఎం), వీసీకే(Viduthalai Chiruthaigal Katchi) వంటి పార్టీలు అధికారికంగా ఇంకా డీఎంకే నేతృత్వంలోని కూటమిలోనే కొనసాగుతున్నాయి. అదే సమయంలో అసెంబ్లీలో విజయ్ ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇస్తున్నాయి.

ఇది రాజకీయంగా చాలా ప్రమాదకరమైన సమతుల్య వ్యూహం అని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఈ పార్టీలు రెండు వైపులా సంబంధాలు కొనసాగిస్తున్నాయి. ఒకవైపు డీఎంకేతో తమ రాజకీయ అనుబంధాన్ని కొనసాగిస్తూనే, మరోవైపు విజయ్ ప్రభుత్వాన్ని కాపాడుతున్నాయి. ఈ పరిస్థితిని “ఒక కాలు అధికారంలో.. మరో కాలు ప్రతిపక్షంలో” అనే వ్యాఖ్యతో రాజకీయ వర్గాలు వివరిస్తున్నాయి.

న్యాయపరంగా చూస్తే ఇందులో పెద్ద సమస్య లేదు. ఎందుకంటే భారత రాజ్యాంగంలోని పదో షెడ్యూల్ ప్రకారం ఎమ్మెల్యేలు తమ పార్టీ విప్‌కు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేస్తేనే అనర్హత వస్తుంది. కూటములు రాజ్యాంగబద్ధ రాజకీయ పార్టీలు కావు. కాబట్టి డీఎంకే కూటమి అభిప్రాయం వ్యక్తం చేసినా, దానికి చట్టపరమైన బలం ఉండదు. అందువల్ల సీపీఐ, సీపీఎం లేదా వీసీకే ఎమ్మెల్యేలు విజయ్ ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇవ్వడంపై అనర్హత సమస్య తలెత్తదు.

అయితే రాజకీయంగా మాత్రం ఇది చాలా క్లిష్టమైన పరిస్థితి. డీఎంకే భవిష్యత్తులో తన ప్రతిపక్ష పాత్రను మరింత దూకుడుగా నిర్వహిస్తే, మద్దతు ఇస్తున్న పార్టీలపై ఒత్తిడి పెరిగే అవకాశం ఉంది. అప్పుడు అవి ప్రభుత్వానికి మద్దతు కొనసాగిస్తాయా? లేక ప్రతిపక్ష వైపు పూర్తిగా వెళ్లిపోతాయా? అనేది కీలకంగా మారుతుంది.

ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, విజయ్ ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇచ్చే పార్టీలతో ఎలాంటి లిఖితపూర్వక ఒప్పందం లేదు. స్వీడన్, న్యూజిలాండ్ వంటి దేశాల్లో బయట మద్దతు ప్రభుత్వాలు ఏర్పడినప్పుడు స్పష్టమైన విధాన ఒప్పందాలు ఉండేవి. ఏ అంశాల్లో మద్దతు ఇస్తారు? ఏ అంశాల్లో వ్యతిరేకిస్తారు? అనే విషయాలు ముందుగానే నిర్ణయించబడేవి.

కానీ తమిళనాడులో అలాంటిదేమీ లేదు. గవర్నర్‌కు ఇచ్చిన మద్దతు లేఖల్లో కేవలం లౌకికవాదం, రాష్ట్రపతి పాలనను నివారించడం వంటి సాధారణ అంశాలే ఉన్నాయి. ఉమ్మడి కనీస కార్యక్రమం లేదు. విధానాలపై స్పష్టమైన ఒప్పందం లేదు. వివాదాలు వచ్చినప్పుడు పరిష్కరించేందుకు వ్యవస్థ కూడా లేదు.

దీంతో ప్రతి కీలక బిల్లు, ప్రతి బడ్జెట్, ప్రతి విధాన నిర్ణయం కొత్త రాజకీయ చర్చకు దారితీసే అవకాశం ఉంది. ముఖ్యంగా కేంద్ర ప్రభుత్వంతో సంబంధాలు, భాషా విధానం, రాష్ట్ర హక్కులు, ఆర్థిక పంపకాలు వంటి అంశాల్లో మద్దతు పార్టీల అభిప్రాయాలు భిన్నంగా ఉండొచ్చు.

విజయ్ ముందున్న మరో పెద్ద సవాల్ పాలనా అనుభవం. తమిళనాడులో 1967 నుంచి ప్రధానంగా ఏకపక్ష ప్రభుత్వాలే కొనసాగుతున్నాయి. కేరళ లేదా మహారాష్ట్రలాగా సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలను నడిపిన అనుభవం తమిళనాడుకు లేదు. అందువల్ల అధికార వ్యవస్థ కూడా ఇప్పటివరకు ఒకే పార్టీ పాలనకు అనుగుణంగా తయారైంది.

ఇప్పుడు పరిస్థితి మారింది. బయట మద్దతుతో నడిచే ప్రభుత్వంలో ప్రతి నిర్ణయానికి రాజకీయ సమన్వయం అవసరం అవుతుంది. ముఖ్యంగా అసెంబ్లీ స్పీకర్ పాత్ర అత్యంత కీలకంగా మారనుంది. ఫిరాయింపు పిటిషన్లు, ఓటింగ్ వివాదాలు, సభ నిర్వహణ వంటి అంశాల్లో స్పీకర్ నిర్ణయాలు ప్రభుత్వ భవిష్యత్తును ప్రభావితం చేయవచ్చు.

ఇక రాజకీయంగా చూస్తే విజయ్‌కు ఒక ప్రయోజనం కూడా ఉంది. ప్రస్తుతం ఆయన ప్రభుత్వాన్ని కూలదోసి ప్రత్యామ్నాయ ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసే స్థితిలో ఏ పార్టీ లేదు. ప్రభుత్వం పడిపోతే రాష్ట్రపతి పాలన వచ్చే అవకాశం ఉంది. ముఖ్యంగా వామపక్షాలు, చిన్న పార్టీలు బీజేపీ పరోక్ష ప్రభావం పెరగకుండా ఉండాలని భావిస్తున్నాయి. అందుకే ఈ ప్రయోగాన్ని కొనసాగించే అవకాశాలు ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి.

అయితే దీర్ఘకాలంలో ఈ సమీకరణ ఎంత స్థిరంగా ఉంటుంది అనేది ఇప్పుడే చెప్పడం కష్టం. ప్రజాదరణ ఉన్న నాయకుడిగా విజయ్ తన ఇమేజ్‌ను ఎంతవరకు రాజకీయ పరిపాలనగా మార్చగలడు? బయట మద్దతు ఇచ్చే పార్టీలు ఎంతకాలం సహకరిస్తాయి? డీఎంకే ఎలా స్పందిస్తుంది? ఇవన్నీ వచ్చే ఐదేళ్లలో తమిళనాడు రాజకీయాల దిశను నిర్ణయించనున్నాయి.

మొత్తంగా చూస్తే, తమిళనాడులో ఇప్పుడు కేవలం ప్రభుత్వం మాత్రమే మారలేదు. రాజకీయాల స్వరూపమే మారింది. ఈ ప్రయోగం విజయవంతమైతే భారత రాజకీయాల్లో కొత్త తరహా మైనారిటీ ప్రభుత్వాలకు ఇది ఒక నమూనాగా నిలిచే అవకాశం ఉంది.