డీలిమిటేషన్ బిల్లుకు డీఎంకే ఒప్పుకోవాలంటే ఆ మూడు చేయాల్సిందేనా?

ఏప్రిల్ 2026లో ఈ బిల్లును మొదటిసారి ప్రవేశపెట్టినప్పుడు ఈ ద్రవిడ పార్టీ వ్యతిరేకించింది. ఇప్పుడు దాని వైఖరి మారుతున్నట్లు కనిపిస్తోంది. ఒకవేళ ఈ చట్టాన్ని తిరిగి పార్లమెంట్ ముందుకు తీసుకువస్తే, ఆ పార్టీ తన వైఖరిని పునఃపరిశీలించే అవకాశం ఉంది.

ప్రతిపక్షాల వైఖరి వెనుక ఉన్న సంఖ్యాబలం ఏమిటి? డీలిమిటేషన్‌పై చర్చలో డీఎంకే తన మద్దతును ఎలా ఉపయోగించుకోగలదు? ఇక్కడ కొన్ని సమాధానాలు ఉన్నాయి. ఏప్రిల్ 17న 131వ సవరణ బిల్లుకు అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీ లభించకపోవడంతో కేంద్రానికి ఎదురుదెబ్బ తగిలింది. ఇప్పుడు లెక్కలు మారాయా?

అవును, అలానే కనిపిస్తోంది. రాజ్యాంగ సవరణను ఆమోదించడానికి కేంద్రానికి మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీ అవసరం. ఇక్కడ మనకు ఆసక్తి కలిగించేవి ప్రధానంగా రెండు బిల్లులు ఉన్నాయి. ఒకటి రాజ్యాంగ (131వ సవరణ) బిల్లు, దీనిని పార్లమెంటులో ఆమోదింపజేయడానికి ప్రభుత్వం మరో ప్రయత్నం చేయాలనుకుంటోంది. రెండవది దానికి సంబంధించిన డీలిమిటేషన్ బిల్లు, ఇది రాజ్యాంగ సవరణ కాదు. డీలిమిటేషన్ బిల్లును సాధారణ మెజారిటీతోనే ఆమోదించవచ్చు. డీలిమిటేషన్ నిర్వహించే రాజ్యాంగ పథకాన్ని ప్రభుత్వం మార్చాలనుకుంటున్నందున రాజ్యాంగ సవరణ అవసరం ఏర్పడింది.

సంఖ్యలు కీలకం. మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీకి అవసరమైన 360 ఓట్లకు గాను, ప్రస్తుతం ప్రభుత్వానికి 325 మంది లోక్‌సభ ఎంపీల మద్దతు ఉంది. ఏప్రిల్‌లో రాజ్యాంగ సవరణ బిల్లును ఓటింగ్‌కు పెట్టినప్పుడు ఈ మద్దతు 298గా ఉండేది.

కానీ తాజాగా టీఎంసీకి చెందిన 28 మంది ఎంపీలలో 20 మంది నేషనలిస్ట్ సిటిజన్స్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియాలోకి ఫిరాయించడం, శివసేన (యూబీటీ)కి చెందిన తొమ్మిది మంది ఎంపీలలో ఆరుగురు ఏక్‌నాథ్ షిండే నేతృత్వంలోని వర్గంలో చేరడం కూడా ఉన్నాయి. శిరోమణి అకాలీ దళ్ ఏకైక ఎంపీ అయిన హర్సిమ్రత్ కౌర్ బాదల్ కూడా నియోజకవర్గాల పునర్విభజన బిల్లుకు తాను మద్దతు ఇస్తానని చెప్పారు.

దీంతో ఆ సంఖ్య 325కు చేరుకుంది. మూడింట రెండు వంతుల మార్కు 360. కాబట్టి, కాగితాల మీద చూస్తే, ప్రభుత్వానికి ఇంకా మూడింట రెండు వంతుల మార్కుకు తక్కువగానే ఉంది. కానీ 360 సంఖ్యకు చేరాలంటే డీఎంకే పాటు ఇంకొన్ని పార్టీల మద్దతు అవసరం.

ఒకప్పుడు డీలిమిటేషన్ ను వ్యతిరేకించిన డీఎంకే, ఇప్పుడు లిఖితపూర్వక హమీలు లభిస్తే మద్దతు ఇస్తున్నట్లు సంకేతాలు ఇస్తోంది.? డీఎంకే వైఖరేంటీ?

ఈ బిల్లు ఆమోదం పొందుతుందా లేదా అనేది అంతిమంగా డీఎంకే తీసుకునే వైఖరిపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. అటువంటి భారం దాని స్వంత లాభనష్టాలతో వస్తుంది. ఇక్కడ లాభాల కంటే నష్టాలే ఎక్కువగా ఉన్నాయి. ఎందుకంటే కేవలం కొన్ని నెలల క్రితం ఏప్రిల్‌లో ఈ బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా డీఎంకే చాలా బలమైన, తీవ్రమైన వైఖరిని తీసుకుంది.

ఒకవేళ డీఎంకే పూర్తిగా యూ-టర్న్ తీసుకుని, నియోజకవర్గాల పునర్విభజన విషయంలో ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకుంటే, అది తన పరువును కాపాడుకోవాల్సి ఉంటుంది. 2029 ఎన్నికలలో తమిళనాడు ప్రజల ముందుకు వెళ్లి తన యూ-టర్న్‌ను సమర్థించుకోవడానికి దానికి తగిన కారణాలు కావాలి.

డీఎంకే అది ఎలా చేస్తుంది?

ఒకవేళ బిల్లు ఆమోదం పొందితే, సహజంగానే ప్రతిపక్షం దానిపైనా, దానికి వ్యతిరేకంగానూ పెద్ద రచ్చ చేస్తుంది. ముఖ్యంగా తమిళనాడులో అధికారంలో ఉన్న టీవీకే అయినా, కాంగ్రెస్ అయినా, లేదా ఇప్పుడు కూటమిలో భాగమైన వామపక్ష పార్టీలు అయినా వారందరూ డీమినహాయింపు ప్రక్రియలో డీఎంకేను ఏకైక విలన్‌గా చిత్రీకరించబోతున్నారు. కాబట్టి, సహజంగానే డీఎంకే హామీలను కోరుకుంటోంది. వారు జరుపుతున్న రహస్య చర్చల నుంచి, డీఎంకే మూడు విషయాలను కోరింది.

అది ప్రభుత్వం నుంచి చాలా స్పష్టమైన లిఖితపూర్వక హామీలను కోరుకుంటోంది. 1) మొదటి డిమాండ్ ఏమిటంటే, లోక్‌సభ సీట్ల పెంపునకు 1971 జనాభా లెక్కలను ప్రాతిపదికగా తీసుకోవాలి. ఆ తర్వాత సవరించిన సంఖ్యను రాబోయే 25 సంవత్సరాల పాటు యథాతథంగా ఉంచాలి.

నియోజకవర్గాల పునర్విభజనను 2011 జనాభా లెక్కల ఆధారంగా చేయాలన్న ప్రభుత్వ మునుపటి ప్రతిపాదనను ఆ పార్టీ వ్యతిరేకించింది. అందువల్ల, ఈ బిల్లుకు డీఎంకే మద్దతు లభించాలంటే, 2011 జనాభా లెక్కలను ప్రాతిపదికగా తీసుకోబోమని ప్రభుత్వం ఆ పార్టీకి హామీ ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది.

2) రెండవ డిమాండ్ ఏమిటంటే, ప్రతి రాష్ట్రానికి లోక్‌సభ సీట్లను 50 శాతం పెంచుతామన్న ప్రభుత్వ మునుపటి మౌఖిక హామీని బిల్లులో పొందుపరచాలి. ఈ నిబంధన కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకుండా, అన్ని రాష్ట్రాలకు ఏకరీతిగా వర్తించాలని ఆ పార్టీ కోరుకుంటోంది. దీనివల్ల నియోజకవర్గాల పునర్విభజన తర్వాత మొత్తం లోక్‌సభ ప్రాతినిధ్యంలో ప్రతి రాష్ట్ర వాటా మారకుండా ఉంటుంది.

3) మూడవ డిమాండ్ ఏమిటంటే, డీలిమిటేషన్ తర్వాత ప్రతి రాష్ట్రానికి కేటాయించిన లోక్‌సభ సీట్ల సంఖ్యను బిల్లులో స్పష్టంగా పేర్కొనాలి. సవరించిన సంఖ్యలను చట్టంలో ఒక షెడ్యూల్‌గా చేర్చాలని, తద్వారా ప్రతిపాదిత సీట్ల పంపిణీని అధికారికంగా లిఖితపూర్వకంగా నమోదు చేయాలని అది కోరుతోంది. ప్రభుత్వం ఈ మూడింటినీ అంగీకరిస్తే, డీఎంకే రాజకీయంగా తన స్థానాన్ని మెరుగుపరుచుకోగలదు, ఎందుకంటే అప్పుడు అది తమిళనాడుకు తిరిగి వెళ్లి, తమిళనాడు ప్రయోజనాల కోసమే ఇలా చేశామని చెప్పి తన యూ-టర్న్‌ను సమర్థించుకోగలదు.

ఏప్రిల్‌లో ఈ బిల్లును ఓడించిన ప్రతిపక్షం, అప్పటి నుంచి ఫిరాయింపుల ద్వారా రెండు ప్రధాన కూటముల మద్దతును కోల్పోయింది. ఈ రౌండ్‌లో అది స్పష్టంగా బలహీనంగా ప్రవేశిస్తుందా?

వారు ఆ రెండు కూటములను పూర్తిగా కోల్పోలేదు. మమతా బెనర్జీకి చెందిన టీఎంసీ, అలాగే శివసేన (యూబీటీ) ఇప్పటికీ ప్రతిపక్ష వ్యవస్థలో భాగంగానే ఉన్నాయి. జరిగింది ఏమిటంటే, ఈ రెండు పార్టీలలో జరిగిన ఫిరాయింపుల కారణంగా, ఇప్పుడు లోక్‌సభలో ఇండి కూటమి సంఖ్యాపరంగా చాలా బలహీనపడింది.

ఏప్రిల్‌లో 28 మంది ఎంపీలు ఉన్న తృణమూల్ కాంగ్రెస్‌లో, మిగిలిన 20 మంది ఫిరాయించడంతో ఇప్పుడు కేవలం ఎనిమిది మందే మిగిలారు. ఆ ఎనిమిది మందే కలిసి ఓటు వేస్తారా, ఓటింగ్‌కు దూరంగా ఉంటారా లేక క్రాస్-వోట్ చేస్తారా అనేది కచ్చితంగా తెలియట్లేదు.

అదేవిధంగా, ఆరుగురు ఫిరాయించడంతో శివసేన (యూబీటీ) ఎంపీల సంఖ్య తొమ్మిది నుంచి మూడుకు పడిపోయింది. ఈ రెండు పార్టీలు కలిసి 26 మంది ఎంపీలను కోల్పోయాయి, దీంతో ఓటింగ్‌కు ముందు ఇండి కూటమి సంఖ్యాబలం బలహీనపడింది. అదనంగా, ఏప్రిల్‌లో డీలిమిటేషన్ బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన నిరసనలలో ముందుండి నడిపించిన డీఎంకే, ఇప్పుడు కాంగ్రెస్‌కు మిత్రపక్షంగా లేదు. దాదాపుగా ఇండి కూటమి నుంచి బయటకు వెళ్లిపోయింది.